Specials

Hors des sentiers battus - Du Kivu à Walibi (Deel 5)

Het levensverhaal van Eddy Meeùs en zijn Walibi

Dankzij Jan Vervaet en Tom Vanlangendijck hebben we samenvattingen kunnen bemachtigen van het boek "Hors des sentiers battus - Du Kivu à Walibi". Dit boek werd geschreven door Eddy Meeùs, oprichter van de Walibi-pretparkengroep.
Wij willen Jan en Tom zeer hard bedanken voor het schrijven van deze samenvattingen en we hopen dan ook dat je door het lezen van deze samenvattingen meer zicht krijgt over hoe Walibi ontstaan is en wat Eddy Meeùs voor het park betekend heeft.

Deel 5: De uitbreiding (1987-1992)

*) In de 2e helft van de jaren '80 kwam Dominique Fallon met het idee van een waterpark op de proppen. Waterparken zijn op dat moment in België nog een onbekend gegeven, maar in Nederland is Duinrel al een groot succes. Eddy Meeùs bezocht met zijn kleinkinderen een heleboel waterparken in Frankrijk, Duitsland en Nederland om deze uit te testen.

In juni 1986 werd de knoop doorgehakt en het project voor de bouw van een waterpark op poten gezet: Aqualibi. Even is er twijfel over de spellingswijze van de naam: Aqwalibi of Aqualibi, maar na enkele tests wordt voor het laatste gekozen. 

Er werd voor het project samengewerkt met een bureau dat ook Océade in Straatsburg al gerealiseerd had. De ambitie van Walibi wordt om de beste waterattracties uit de andere Europese landen naar Waver te brengen en er worden dan ook ideëen vanuit een heleboel andere waterparken overgenomen (zo kwam het idee voor het transparante dak vanuit Centerparks in Nederland).

Bij de bouw leverde vooral de Colorado enkele problemen op, want hoe slaag je erin iets vrij oncontroleerbaar als water wel heel precies te controleren/voorspellen? Het heeft dan ook een hele tijd geduurd voor het water van de Colorado zich gedroeg zoals dat door de ingenieurs voorzien was.

Ook de tropische planten en het transparente dak leverden wat moeilijkheden op. Voor het dak werd gebruik gemaakt van een innovatieve techniek en de palmbomen van meer dan 10 meter hoog moest men via het dak het gebouw inkrijgen...

*) Oorpsronkelijk was de opening van Aqualibi gepland in de lente van 1987, maar zoals dat wel vaker het geval was in de geschiedenis van het park kon deze deadline niet gehaald worden. Het weer in de winter was erg slecht en de sneeuwval maakte de werken nog een stuk moeilijker dan ze al waren. Aqualibi opende uiteindelijk zijn deuren op 6 juli 1987, maar de installaties stonden toen eigenlijk amper op punt. Qua organisatie, veiligheid, waterzuivering, enz. leverde Aqualibi het park dan ook nog een heleboel kopzorgen op in dat jaar.

Ondanks alle problemen werd Aqualibi een fenomenaal succes. Als reactie op de opening van Océade in Brussel in 1990, werd in Aqualibi de Rapido bijgebouwd.

*) De komst van Aqualibi heeft voor een behoorlijke revolutie gezorgd: in de winter van 1987-1988 beschikte Walibi voor het eerst over een attractie die het hele jaar door geopend bleef. Dit had heel wat gevolgen voor de organisatie van het park, want plots moest in de winter nog een heleboel meer werk gebeuren dan het voorbereiden van een nieuw seizoen.

In diezelfde winter werd bovendien Radja River gebouwd: de grootste en spectaculairste attractie die men al gebouwd had. Er werd gekozen voor boten met 12 personen om de capaciteit te verhogen en ook de ambiance te vergroten (men kan mekaar observeren). De ingenieurs werden bij de bouw geconfronteerd met dezelfde problemen als deze bij de bouw van de Colorado en de boten reageerden in het begin niet zoals verwacht.

*) Door de komst van Radja River en Aqualibi werden in 1988 alle records verbroken. Op 10 augustus 1988 ontving Walibi zijn 12 miljoenste bezoeker en dat jaar kreeg het park niet minder dan 1.400.000 bezoekers over de vloer.

*) In 1987 beslist Eddy Meeùs een grote stap te zetten en men begint met de procedures om met Walibi zijn intrede te doen op de beurs. In juni 1987 is men er klaar voor, maar op aanraden van enkele adviseurs wordt beslist de beursintrede uit te stellen tot oktober van dat jaar. Helaas is er in oktober 1987 een beurscrash te Wall Street en gevreesd wordt dat deze zich ook in Europa zal voordoen. In maart 1988 heeft Eddy Meeùs er genoeg van nog langer te wachten en hij wil dat de beursintrede zo snel mogelijk wordt doorgevoerd. Ondertussen is er echter weer bijna aan heel jaar voorbij, waardoor een groot deel van de berekeningen opnieuw moet gebeuren... In juni 1988 is de beursintrede eindelijk een feit.

Deze beursintrede heeft wel enkele gevolgen en voortaan is het park verplicht meer aan langetermijnplanning te doen en wordt het imago van de naam Walibi belangrijker dan ooit.

*) Walibi heeft steeds uistekende contacten gehad met de pers en had zeker in de jaren '80 heel wat om journalisten aan te trekken: het was het succesvolste bedrijf van de sector, het was ludiek, het park zorgde voor spectaculaire nieuwigheden, enz.

Meerdere journalisten hebben de evolutie van Walibi dan ook van heel dichtbij en met enthousiasme gevolgd. Zo waren Philippe Vandevoorde van La Libre Belgique en Jean Van den Driessche van Le Soir journalisten die het park van in het begin gevolgd hebben.

In de 2e helft van de jaren '80 ging het park het belang van zijn communicatie steeds beter beseffen en werd de omgang met de pers sterk geprofessionaliseerd. Toen het "Mobutu"-gerucht op televisie opdook, werd beroep gedaan op een gespecialiseerd bedrijf en in 1986 werd een journalist in dienst genomen.

*) De beursgang van Walibi zorgde voor extra kapitaal en laat het park toe te gaan kijken naar andere parken in België en Europa om over te nemen. In juni 1988 wordt beslist het project voor een miniatuurpark aan de voet van het Atomium over te nemen van een zakenman. Dit kost Walibi niet zoveel geld, maar de investeringen om Mini Europa te bouwen lopen al gauw op tot zo'n 375 miljoen.

Mini-Europa opent zijn deuren in juni 1989, maar al snel blijkt het park een pak minder rendabel dan een attractiepark. De reproducties van bekende bouwwerken lokken veel volk naar Bruparck, maar de bezoekers bleven slechts 1 à 2 uur in het park waardoor er nauwelijks inkomsten waren naast deze uit de toegangstickets. Ook het aantal toeristen dat Mini-Europa bezocht, bleef onder de verwachtingen (wellicht mede door de op dat moment dalende populariteit van het Atomium). Ondanks de tegenvallende omzetcijfers, zorgde Mini-Europa er wel voor dat de Walibi Group prestigieuser werd.

*) In december 1990 neemt de Walibi Group voor 50 miljoen Franse frank het pretpark Big Bang Schtroumpf te Metz over. Big Bang Schtroumpf opende zijn deuren in 1988, maar haalde slechts 700.000 bezoekers ipv de verwachte 2.000.000 waardoor men al snel in de financiële problemen kwam (de bouw van het park had zo'n 700 miljoen Franse frank gekost of 4 miljard Belgische frank).

Er waren in 1990 eigenlijk een heleboel kandidaten om Big Bang Schtroumpf over te nemen, maar vooral dankzij zijn ervaringen in de sector was het de Walibi Group die het park kon kopen. Al snel stelt de Walibi Group vast dat het met de organisatie van het park helemaal verkeerd zat. Het park telt veel te veel onnodige, dik betaalde directieleden en daaraan wordt dan ook snel een einde gemaakt. Daaarnaast wordt geïnvesteerd in een heleboel nieuwe attracties voor het park.

*) De Walibi Group wil graag nog uitbreiden en begint onderhandelingen met de familie Florizoone voor de overname van Bellewaerde te Ieper.

*) In 1991 wordt in samenwerking met GB een campagne opgestart waardoor het park dat jaar alle records zal verbreken. GB koopt 350.000 toegangskaarten voor het park die de klanten kunnen winnen door voor een bepaald bedrag aankopen te doen en punten te verzamelen. De marketingexperten van GB berekenen dat een gemiddelde familie maximaal 2 gratis toegangskaarten voor het park zou kunnen verkrijgen en lanceert een publiciteitscampagne onder de slogan "Walibi, c'est gratuit".

Het succes van deze campagne overtreft alle verwachtingen en de GB slaagt er zelfs in om op korte termijn zijn omzetcijfer de hoogte te doen ingaan. Op de parking en aan de kassa's van de GB's ontstaat een nooit geziene zwarte markt van kinderen en tieners die punten verzamelen van oudere mensen die toch niet in de gratis tickets geïntereseerd zijn. Op die manier slagen sommigen erin niet minder dan 20 toegangstickets voor het park te bemachtigen.

De gratis tickets zijn geldig van 5 augustus tot eind september en in augustus merkt Walibi een bezoekersstijging met zo'n 20% in vergelijking met andere jaren. Voor de maand september begint het park zich echter langzamerhand zorgen te maken, want alle gratis tickets dreigen terug te komen op zaterdag en zondag zodra de kinderen terug naar school moeten.

Tot overmaat van ramp krijgt het park op het einde van de maand ook telefoon van de GB... Die blijken de impact van de actie serieus onderschat te hebben en hebben absoluut nogmaals zo'n 200.000 extra tickets nodig (omdat de punten daarvoor al uitgedeeld werden).

De gevolgen voor het park zijn niet te overzien. Eind augustus hebben 'slechts' 50.000 mensen al van hun gratis ticket gebruik gemaakt, waardoor er zo'n 600.000 gratis tickets in omloop zijn voor de maand september. Er wordt beslist dat de gratis toegangstickets ook in het seizoen 1992 nog geldig zullen zijn, maar het mag niet meer baten...

September breekt aan en op weekdagen haalt het park dagelijks zo'n 5000 bezoekers ipv de 500 van normaal waardoor dringend een heleboel extra personeel aangenomen moet worden. In het eerste weekend van september breekt dan letterlijk de hel los in Waver. Het is zo druk naar het park dat de 3 rijstroken op de E411 van Brussel naar Namen helemaal geblokeerd raken en de rijkswacht helikopters moet inzetten om de situatie te kunnen overzien. Tegen de middag moet besloten worden de toegangspoorten van het park af te sluiten omdat er zo'n 25.000 bezoekers zijn. De volgende weekends van september is de situatie nauwelijks beter en niet minder dan 3 keer moet de ingang van het park afgesloten worden omdat er meer dan 25.000 bezoekers zijn.

1991 werd hierdoor op financieel vlak en qua aantal bezoekers het beste jaar ooit voor de Walibi Group. Alle parken van de groep samen haalden dat jaar bijna 4 miljoen bezoekers!

Het imago van het park in Waver had echter een flinke deuk gekregen. Walibi werd voortaan bij honderdduizenden mensen geassocieerd met oneindig lange wachtrijen.

*) De expansie van de groep blijft in de eerste helft van de jaren '90 onverminderd verdergaan. In 1991 neemt een Frans minister contact op met de Walibi Group met de vraag of het hen niet intereseert een park te bouwen in het zuiden van Frankrijk. In 1992 opent Walibi Aquitaine zijn poorten en Christophe de Moffarts wordt er directeur. Het park is het kleinste park uit de groep, maar het voldoet aan alle verwachtingen. De doelstellingen worden bereikt en heel snel wordt het park rendabel. In 1996 wordt het uitgebreid met 5 hectare en enkele nieuwe attracties.

*) De Walibi Group verneemt dat Océade op de rand van het faillissement staat en koopt in 1992 dit waterpark over voor 97 miljoen frank (terwijl de constructie ervan zo'n 400 miljoen frank gekost had). Océade ontvangt vanaf dan ieder jaar zo'n 200.000 bezoekers.

*) In december 1991 verneemt de Walibi Group dat Flevohof in Nederland te koop staat. Dat park werd geopend in 1971, maar is gesloten sinds het begin van '91. Al snel is Walibi in het park geïntereseerd en in maart 1992 is de overname een feit.

Walibi ziet in het park heel wat mogelijkheden die concurrent de Efteling niet heeft: men beschikt over een zeer grote oppervlakte, men heeft er de mogelijkheid om zeer hoge constructies te bouwen, er kunnen grote evenementen en concerten georganiseerd worden op de terreinen, er moet geen rekening gehouden worden met omwonenden, enz.

De Walibi Group komt echter tot een erg vervelende vaststelling: de Egyptische groep die het Flevohof voor Walibi even in handen had, had al een publiciteitscampagne voor het park gelanceerd die een opening in april aankondigde. Walibi zag zich daardoor genoodzaakt het park te openen in 1992 en maakt een kapitale fout. Er werden snel wat attracties uit andere parken van de groep naar Flevohof overgebracht, maar men was eigenlijk helemaal niet klaar voor een heropening. Dit had een heleboel zeer ontevreden bezoekers en tegenvallende resultaten tot gevolg...

Op het einde van het seizoen '92 wordt dan ook besloten het park opnieuw een jaar te sluiten om het pas in 1994 onder de naam Walibi Flevo opnieuw te openen.

*) De kapitale fout Flevohof in '92 te openen heeft ook nog grotere gevolgen... In Frankrijk had de Walibi Group vlakbij Parijs namelijk 'Babyland' opgekocht om er een nieuw Walibi pretpark van te maken. Door de investeringen die men in 1992 in Flevohof moest doen, moesten de investeringen voor het nieuwe pretpark nabij Parijs echter uitgesteld worden. In 1995 was Walibi de tweede grootste pretparkengroep van Frankrijk na Disney en door een nieuw Walibipark nabij Parijs zou men deze positie kunnen versterken. Toen Walibi Flevo echter opgestart was en men met de investeringen in Parijs kon beginnen, bleek het echter te laat... Het domein van Babyland bleek een groene zone geworden te zijn en het terrein moest in december 1997 met verlies verkocht worden.